Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ


"Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία."
Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ. )



" Συλλογάται σωστά ,όποιος συλλογάται λεύτερα"
Ρήγας Φεραίος


Κράτος χωρίς ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ, Απαράδεκτο!!!!!!.
Ιωάννης Καποδίστριας 1ος Κυβερνήτης της ΕΛΛΑΔΑΣ



Πληροφορίες για Ταχυδρομικές Υπηρεσίες : 800 11 82 000



29 Μαϊ 2012


ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: HΟME PAGE » ΕΙΔΗΣΕΙΣ » ΚΟΣΜΟΣ
Αφορολόγητο για την Κριστίν Λαγκάρντ
Αφορολόγητο για την Κριστίν Λαγκάρντ
Ούτε ένα ευρώ φόρο δεν πληρώνει η επικεφαλής του ΔΝΤ, παρά το γεγονός ότι οι ετήσιες αποδοχές της αγγίζουν τα 400.000 ευρώ
"Η" Online 29/5 13:17
mail to Εκτυπώστε το Αρθρο Μεγαλύτερα Γράμματα Μικρότερα ΓράμματαShare29

Κι όμως, ο Κριστίν Λαγκάρντ δεν πληρώνει ούτε ένα ευρώ φόρο! Δημοσίευμα της Le Monde έρχεται να... ξεσκεπάσει την επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία αμοίβεται ετησίως με 380.959 ευρώ, αλλά δεν πληρώνει φόρους.
Γιατί; Λόγω της διπλωματικής της θέσης που, βάσει της Συνθήκης της Βιέννης του 1961, την απαλλάσσει από όλα τα τέλη και τους φόρους σε εθνικό, περιφερειακό ή δημοτικό επίπεδο.
Μπορεί λοιπόν η Λαγκάρντ να φοροαπαλάσσεται νομίμως, το γεγονός ωστόσο έχει ήδη προκαλέσει τα σχόλια χρηστών στη σελίδα της στο Facebook, που αριθμεί περισσότερα από 25.000 μηνύματα.


ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ Ο ΔΙΟΜΗΔΗΣ ΣΤΟ ΧΑΝΤ ΜΠΟΛ

Ο Διομήδης έφτασε τελικά στην κορυφή της Ευρώπης και κατέκτησε το Τσάλεντζ Καπ. Η ομάδα χαντ μπολ από το Αργος, ναι μεν ηττήθηκε στην Ελβετία από την Βάκερ Τουν με 22-20, αλλά με δεδομένη τη νίκη της στο πρώτο παιχνίδι με σκορ 26-23, κατέκτησε...
το τρόπαιο. Γίνεται αντιληπτό ότι πρόκειται για σημαντική επιτυχία, καθώς ουδέποτε στο παρελθόν το χάντμπολ είχε ανάλογη διάκριση. Οι παίκτες του Δημήτρη Δημητρούλια τα έδωσαν όλα το απόγευμα της Δευτέρας, αγωνίστηκαν με πάθος και τα κατάφεραν. Μεγάλος πρωταγωνιστής του ματςήταν ο Χάρης Μάλλιος, ο οποίος σημείωσε 9 γκολ.Ο αγώνας ήταν συγκλονιστικός σε εξέλιξη, η Τουν άγγιξε τη διαφορά των τριών γκολ που τόσο ήθελε, αλλά οι παίκτες του Διομήδη στο φινάλε δικαίωθηκαν για τη μεγάλη προσπάθειά τους.
Τα γκολ σημείωσαν οι Μάλλιος 9, Ουρόσεβιτς 1, Μεγαλοοικονόμου 4, Πριόβολος 1, Σαμαράς 1, Τάσκοβιτς 3, Μαραγκός 1.

Le Monde: Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ με νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα

Τζάκι Λέβητας-Καλοριφέρ
Πωλήσεις σε όλη την Ελλάδα-Ποιότητα Ανταγωνιστικές τιμές.Τηλ.2106626005
www.energeiakatzakia.com.gr
Διαβάστε τι γράφει σε άρθρο της η Le Monde για την κρίση, την Ελλάδα και τη Χρυσή Αυγή
"Πρόκειται για την ιστορία μιας τραγωδίας που θα μας πάρει όλους στο βυθό αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν δράσει πριν τις 17 Ιουνίου, πριν οι Έλληνες επιστρέψουν στις κάλπες". Έτσι ξεκινά το άρθρο της η Caroline Fourest στην Γαλλική Le Monde για τις εξελίξεις στην Ελλάδα θέλοντας να δείξει με δραματικούς τόνους τι συμβαίνει.
Η Δημοκρατία χρειάζεται χρόνο ενώ οι κρίσεις ξεσπάνε άμεσα και παίζουν το παιχνίδι της δημαγωγίας, αναφέρει, από τις πρώτες σειρές, το άρθρο και αναλύει το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής: "Προς το παρόν μόνο 6,9% ψήφισαν το νεοναζί κόμμα Χρυσή Αυγή.
Ακόμη κι αν τα ποσοστά δεν ανέβουν, μόνο αυτό το νούμερο πρέπει να χτυπήσει το κόκκινο καμπανάκι...Η αύξηση της βίας εναντίον μεταναστών στους δρόμους της Αθήνας δεν παραπέμπει στην "ελληνική μυθολογία" αλλά σε μια θλιβερή πραγματικότητα.
Αφού κάποιοι έκλεισαν τα μάτια απέναντι στον ισλαμικό φονταμενταλισμό μιλώντας για ρατσισμό, τώρα αρνούνται τον κίνδυνο της άκρας δεξιάς αποδίδοντάς την στην ελληνική κρίση. Απλοϊκές αναλύσεις...όπως απέδιδαν το πρώτο πρόβλημα στην εξίσωση Μουσουλμάνοι κατά Τζορτζ Μπους και τώρα το αποδίδουν Έλληνες κατά Μέρκελ".
Άμεση δράση πριν να είναι αργά
Η αρθρογράφος τονίζει ότι μια ελληνική κατάρρευση θα έπαιρνε μαζί της στο βυθό την Ευρώπη και τις ευρωπαϊκές τράπεζες. "Το πρόβλημα είναι ότι όταν αυτό συμβεί θα είναι αργά", αναφέρει και προτείνει να ληφθούν μέτρα πριν τις 17 Ιουνίου.
"Πρέπει άμεσα να προτείνουμε στους Έλληνες ένα νέο ευρωπαϊκό πρόγραμμα που θα δίνει χρόνο και οξυγόνο για να αποπληρώσουν τα χρέη. Αυτό το πρόγραμμα είναι πιο επείγον από τα ευρωομόλογα. Μόνο αν προκύψει αυτό το πρόγραμμα οι Έλληνες θα είχαν διάθεση να εκλέξουν μια δημιουργική κυβέρνηση συνεργασίας στην οποία θα συνυπήρχαν η δίκαιη οργή του ΣΥΡΙΖΑ και ο απαραίτητος ρεαλισμός του ΠΑΣΟΚ".
Αλλιώς, συνεχίζει η αρθρογράφος, θα είναι πολύ αργά. "Πολύ αργά για να πεισθούν οι Έλληνες ότι οι θυσίες τους πιάνουν τόπο, πολύ αργά για να αποφύγουμε την πτώχευση, την έξοδο από την ευρωζώνη και τον πειρασμό να επιχειρηθεί δικτατορία".

28 Μαϊ 2012


  • Στεγαστικά δάνεια νέας γενιάς για 50 χρόνια και φρένο στις πιστωτικές

    Στεγαστικά δάνεια νέας γενιάς για 50 χρόνια και φρένο στις πιστωτικέςΟι τράπεζες είναι έτοιμες να βγάλουν από το συρτάρι τους νέα προϊόντα τα οποία θα ρίξουν στην αγορά αμέσως μετά την ανακεφαλαιοποίηση αλλά και όταν ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο στην χώρα, αλλάζοντας ριζικά τα δεδομένα σε δάνεια και ...
    πιστωτικές κάρτες. Σύμφωνα με τα «ΝΕΑ» τα στεγαστικά δάνεια νέας γενιάς θα έχουν μέγιστη διάρκεια αποπληρωμής τα 50 χρόνια από 40 που είναι μέχρι σήμερα, με σκοπό να φτάσει η δόση σχεδόν όσο είναι και το ενοίκιο ενός σπιτιού. Οι όροι στις χορηγήσεις των νέων δανείων θα γίνουν πιο αυστηροί ωστόσο οι καταναλωτές θα μπορούν να αποπληρώνουν μόνο τόκους για ένα διάστημα δύο ετών ενώ θα μπορούν να κάνουν παράλειψη έως δύο δόσεων τον χρόνο χωρίς ποινή. Όσον αφορά στα καταναλωτικά δάνεια θα γίνονται ελάχιστες νέες χορηγήσεις, ανεξάρτητα από τον δανειολήπτη, θα είναι απαραίτητη η ύπαρξη τριτεγγυητή στις περισσότερες περιπτώσεις αλλά και συγκέντρωση οφειλών σε συνδυασμό και με υπάρχοντα στεγαστικά. Οι τράπεζες αναμένεται να προχωρήσουν σε «ψαλίδι»έως και 50% στα πιστωτικά όρια των πιστωτικών καρτών , περιορισμό στην ανάληψη μετρητών ενώ τα όρια στις νέες κάρτες θα είναι στα 1500 ευρώ. Πάντως 8 στις 10 αιτήσεις για έκδοση πιστωτικών καρτών κόβονται από τις τράπεζες αλλά και οι καταναλωτές όταν μαθαίνουν τους νέους όρους δεν προχωρούν σε αίτηση για την έκδοσή τους.

Τα πιθανά σενάρια της Goldman Sachs για μετά από τις εκλογές

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 12:40

Το πιο πιθανό σενάριο της Goldman Sachs μετά από τις εκλογές στην Ελλάδα είναι η νέα κυβέρνηση που θα σχηματιστεί, να μην επιλέξει ούτε να βγει από την ευρωζώνη ούτε να εφαρμόσει άνευ όρων το πρόγραμμα της τρόικας.

Όπως εκτιμά, αυτό θα οδηγήσει σε παύση πληρωμών της Τρόικας, αλλά δεν θα συνιστά από μόνο του αποκλεισμό της Ελλάδα από την ευρωζώνη, δεδομένου ότι οι τράπεζες θα συνεχίσουν να έχουν πρόσβαση στους μηχανισμούς της ΕΚΤ.

Η Goldman Sachs επισημαίνει ότι θα υπάρξει επίσης πρόοδος προς μια βαθύτερη ενοποίηση τακτικής προκειμένου να δημιουργηθεί το τείχος προστασίας που είναι απαραίτητο για να καταστεί η ευρωζώνη ευέλικτη σε μια πιθανή έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Τονίζει ωστόσο πως η έξοδος από το ευρώ δεν είναι η πιο πιθανή έκβαση για τώρα. Εάν ωστόσο η Ελλάδα αποφάσιζε να αποχωρήσει από την ευρωζώνη και να εκδώσει δικό της νόμισμα, οι επιπτώσεις θα ήταν δραματικές.

"Η Ελλάδα θα αποκοπόταν από τις κεφαλαιαγορές, οι επιπτώσεις θα είχαν ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του ΑΕΠ της ευρωζώνης μέχρι και 2%, και με δεδομένο ότι θα λαμβανόταν άμεσα, μέτρα αντιμετώπισης", τονίζει η Goldman Sachs.


Πηγή:www.capital.gr

"Σε λάθος διεύθυνση έστειλε μήνυμα η διευθύντρια του ΔΝΤ κ. Λαγκάρντ" αναφέρει αναγνώστης

Η γενική Διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ έστειλε μήνυμα προς τους ΄Ελληνες, μέσω της βρετανικής εφημερίδας The Guardian... να μην περιμένουν καμία συμπόνια και να σταματήσουν να φοροδιαφεύγουν. Επειδή ο Σαμαράς, η Μπακογιάννη, ο Βενιζέλος, ο Καρατζαφέρης κλπ. που ψήφισαν τα Μνημόνια κατάπιαν τη γλώσσα τους και μουγγάθηκαν, και μόνο ψήφους ξέρουν να ζητάνε, θα μιλήσω εγώ ένας απλός ανώνυμος φορολογούμενος ΄Ελληνας και θα πω σ΄αυτή την κυρία : Κανένας υπάλληλος και συνταξιούχος του Δημοσίου και του Ιδιωτικού τομέα δεν μπορεί να φοροδιαφύγει κυρία μου, διότι οι εργοδότες αυτών των κατηγοριών, δηλαδή το Δημόσιο και οι Ιδιωτικές επιχειρήσεις κάθε χρόνο παραδίδουν βεβαίωση εισοδημάτων για φορολογική χρήση και αντίγραφο αυτής της βεβαίωσης στέλνουν και στις ΔΟΥ. Εκείνοι που φοροδιαφεύγουν είναι πρώτον οι πολιτικοί, διότι δεν φορολογούνται όλα τα εισοδήματά τους , δεύτερον οι Επιχειρήσεις και τρίτον τα ελεύθερα επαγγέλματα. Επειδή όσες κυβερνήσεις κι αν πέρασαν στην Ελλάδα από το 1974 μέχρι και σήμερα δεν πίεσαν όλους αυτούς τους χρεωφειλέτες για πολλούς και διάφορους λόγους να εξοφλήσουν τις ωφειλές τους προς το Δημόσιο, μάλλον στις εκάστοτε κυβερνήσεις θα έπρεπε να απευθυνθήτε κυρία μου και να τους πείτε ότι κακώς επέτρεψαν την φοροδιαφυγή τόσων ετών και για το λόγο αυτό η Ελλάδα έφθασε σ΄αυτά τα μαύρα οικονομικά χάλια και να αφήσετε ήσυχους τους ΄Ελληνες.

Γιατί κ. Λαγκάρντ δεν ρίχνετε τις ευθύνες αποκλειστικά και μόνο στις κυβερνήσεις που πέρασαν από το 1974 μέχρι και σήμερα, μήπως σας πονάει ο λαιμός ; Eάν ήθελαν οι εκάστοτε κυβερνώντες να τηρήσουν το νόμο περί φοροδιαφυγής κατά γράμμα θα υπήρχε σήμερα τέτοια οικονομική εξαθλίωση στην Ελλάδα ; Αλλά και σεις κυρία μου είσθε σαν τους ΄Ελληνες πολιτικούς και ως εκ τούτου κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει. Αφήστε λοιπόν ήσυχο τον Ελληνικό λαό να κλαίει τα μαύρα του χάλια στα οποία τον φέρατε με την παρουσία του ΔΝΤ στο τόπο μας και στραφείτε αλλού τώρα να συνεχίσετε να πίνετε ανθρώπινο αίμα. Εκτός και αν ξεμωραθήκατε κυρία μου, λόγω ηλικίας, και δεν ξέρετε που να απευθυνθείτε. Ειλικρινά λυπάμαι με το μήνυμα που μας στείλατε.
Αναγνώστης

27 Μαϊ 2012


Spiegel: Ζηλεύουμε τους Ελληνες, είμαστε ανίκανοι να χαρούμε


Spiegel: Ζηλεύουμε τους Ελληνες, είμαστε ανίκανοι να χαρούμε

Μόνο ένας στους έξι Γερμανούς θυμάται κάποια στιγμή που να χαλάρωσε πραγματικά, ενώ ακόμη και στο σεξ ασχολούνται με τις επιδόσεις, περισσότερο από την ίδια την πράξη.


Μία εντυπωσιακή καταγραφή της γερμανικής ιδιοσυγκρασίας, της αδυναμίας της να συμβαδίσει με την ψυχολογία του ευρωπαϊκού Νότου αλλά και την παθολογική «τευτονική» ζήλια για την χαρά των άλλων, κάνει έρευνα που παρουσίασε το Spiegel.

Το κείμενο ξεκινά με μία αναφορά στις συνεδρίες που έκαναν ομάδες συμμετεχόντων με τους ερευνητές.

Σε κάποιο σημείο, ο Σβεν «έχασε τη μπάλα» στην ομάδα συζήτησης για το τι κάνει μετά τη δουλειά, ακούγοντας άλλους να λένε πώς διασκεδάζουν. «Χαίρομαι για σένα» είπε ψυχρά σε έναν άλλο, «αλλά θα πρέπει κάποιος να έχει και την ευκαιρία. Το αφεντικό μου συχνά αφήνει κάτι στο γραφείο μου ακριβώς πριν το σχόλασμα. Και όταν γυρνάω καθυστερημένος σπίτι, "τα ακούω" από τη γυναίκα μου γιατί ανέλαβε παιδί και σπίτι μόνη της». Σε αυτό το σημείο, όπως λέει, κάθε σκέψη ξεκούραστου απογεύματος έχει πάει περίπατο.

Αν κάτι μπορεί να τον παρηγορήσει, δεν είναι ο μόνος Γερμανός σε αυτή την κατάσταση. Η έρευνα στην οποία συμμετείχε ο 36χρονος δημοσιεύτηκε προ ημερών από την εταιρεία μάρκετινγκ Rheingold στην Κολωνία. Οπως προέκυψε, το 46% των Γερμανών δηλώνουν όλο και περισσότερο ανίκανοι να χαρούν οτιδήποτε λόγω του καθημερινού άγχους και της αίσθησης ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους ζητηθεί κάτι. Το ποσοστό είναι μεγαλύτερο, 55%, στους νεαρότερους συμμετέχοντες, που δηλώνουν ότι έχουν χάσει την ικανότητα να νιώθουν καλά.

Το φαί, το αλκοόλ, οι διακοπές ή απλώς λίγη χαλάρωση - οι Γερμανοί φαίνεται ότι δεν έχουν την πολυτέλεια να τα απολαύσουν. Οπως φαίνεται, δεν χαλαρώνουν ούτε στο σεξ. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κατακλείδα είναι η εξής: «το γονίδιο της ευχαρίστησης συνεχώς ατροφεί - ξεχάσαμε να χαιρόμαστε τους εαυτούς μας».

Εργασία πριν τη διασκέδαση
Τα αποτελέσματα συνάδουν με την εικόνα των Ευρωπαίων για τους Γερμανούς, εν μέσω κρίσης. Υπερεργασία με αυταπάρνηση από άτομα που δεν χαλαρώνουν ούτε στις διακοπές και στην παραλία.

Σε σχέση με την θετική εικόνα του 2006, όταν φιλοξένησαν το Μουντιάλ, η αλλαγή είναι τεράστια. «Τότε οι Γερμανοί εξέπεμπαν ένα πάθος για ζωή», υποστηρίζει η ψυχολόγος Ινές Ιμντάλ, «αλλά από το 2008 το κλίμα άλλαξε». Οπως εκτιμά, οι Γερμανοί νιώθουν να καταπιέζονται από την κρίση στην Ευρώπη, «νιώθουν ότι πρέπει να σηκώσουν όλους στις πλάτες τους».

Η έρευνα δείχνει ωστόσο ότι δεν είναι μόνο η κρίση που κατατρέχει τους Γερμανούς. Είναι η τελειομανία τους. Οι τευλευταίες έρευνες επιβεβαίωσαν ότι ο τρόπος με τον οποίο αισθάνονται ευχαρίστηση οι Γερμανοί συνδέεται άμεσα με κάποιο επίτευγμα. Το 81% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι αισθάνεται ικανοποίηση μόνο αφού πετύχει κάτι. «Οπώς λέει η ρήση, πρώτα η δουλειά», παραδέχθηκε η 61χρονη Βίλτρουντ. Μακάρι όμως να ήταν έτσι απλά τα πράγματα.

«Συμμετέχοντες δήλωσαν ότι μετά από μία ημέρα σκληρής και αποδοτικής δουλειάς, γυρνούν σπίτι χωρίς να μπορούν να πουν τι πέτυχαν. Και αν κάποιος τους πει "εντάξει, χαλάρωσε», νιώθουν ότι η ευχαρίστηση μετατρέπεται και αυτή σε υποχρέωση», αναφέρει η έρευνα. Την ίδια ώρα, οι δυνατότητες για καλή ζωή περιμένουν παντού: ένα ποτήρι κρασί, ένα αφρόλουτρο, ακόμη και μία έξοδος σε ένα καλό εστιατόριο. Ε, ακόμη κι αυτό τους καταπιέζει. Οπως λέει η Ιμντάλ, «όλες αυτές οι δυνατότητες κάνουν τους Γερμανούς να σκεφτούν: "πρέπει να απολαύσω κάτι"».

«DNA της Ευχαρίστησης» για ελάχιστους
Η έρευνα ευελπιστεί ότι εντόπισε την τυπική γερμανική ακολουθία των βημάτων προς την ευχαρίστηση, κάτι που οι μελετητές ονόμασαν DNA της ευχαρίστησης. Αυτά συνοπτικά είναι αρχικά η αίσθηση ότι κέρδισε κάποιος κάτι και στη συνέχεια η προετοιμασία μίας απόλαυσης (όπως το κλείσιμο μία ημέρα σε spa). Εδώ όμως έρχεται το εμπόδιο: ο Γερμανός πρέπει να χαλαρώσει και να καθαρίσει το μυαλό του από τα προηγούμενα, προκειμένου τελικά η όποια ευχαρίστηση να τον «εκπλήξει» για να μπορέσει να την βιώσει πλήρως.

Το εντυπωσιακό είναι ότι ούτε ένας στους πέντε Γερμανούς δεν διαθέτει βασικά στοιχεία αυτού του DNA της ευχαρίστησης. Η έρευνα έδειξε ότι 91% δέχονται ότι αυτό που αξίζει στη ζωή είναι οι απολαύσεις της, αλλά μόλις 15% μπορούν να θυμηθούν κάποιες στιγμές που να άφησαν πίσω τους τις έγνοιες και να αισθάνθηκαν πραγματικά ευτυχείς.

Προκλητικοί και ζηλιάρηδες
Μερικοί καταφεύγουν στα άκρα, προκειμένου να εισπράξουν κάποια ικανοποίηση, όπως ένας μοτοσικλετιστής που παραδέχθηκε ότι απολαμβάνει να στέκεται δίπλα σε ένα κάμπριο και να το πήζει στα καυσαέρια, πριν φύγει με το «πράσινο».

Η στάση τους έναντι της Ελλάδας, είναι επίσης χαρακτηριστικά τευτονική, λέει η Ιμντάλ, ζηλεύουν την ευτυχία των άλλων. «Οταν εξοργιζόμαστε με τις υψηλές συντάξεις και τις μεγάλες διακοπές, προφανώς η ζήλια παίζει ρόλο», παρά το ότι δεν θα μπορούσαν να υιοθετήσουν τον «νότιο» τρόπο ζωής.

Στο σεξ, την πιο προσωπική τους στιγμή, θα περίμενε κάποιος ότι μπορεί να χαλαρώνουν κάπως περισσότερο. Ωστόσο, πολλοί ερωτηθέντες ανέφεραν ότι ακόμη και τότε σκεφτόντουσαν κάποια ταινία, ή διαφημιστικά. «Είναι αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους να έχουν μία καλή επίδοση, ακόμη και εκεί», λέει η ψυχολόγος. Ετσι, αντί να απολαμβάνουν την στιγμή, προσπαθούν να συγκρατήσουν τον οργανισμό τους όσο περισσότερο μπορούν.

Συνελήφθη ένας από τους οικονόμους του Πάπα, σύμφωνα με πηγές της Αγίας Έδρας...

Συνελήφθη σήμερα το απόγευμα στο Βατικανό ένας από τους οικονόμους του Πάπα Βενέδικτου του 16ου, ο οποίος και ανακρίνεται για πιθανή οικειοποίηση και διοχέτευση προσωπικών επιστολών του Πάπα, σύμφωνα με πηγές της Αγίας Έδρας. 
Το μόνο που έχει διαρρεύσει είναι ότι το όνομά του είναι Πάολο Γκαμπριέλε. Είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά. Ο ίδιος φέρεται να διακηρύττει την αθωότητά του. 
Ιταλοί σχολιαστές συνδέουν την όλη υπόθεση και με τη δημοσίευση απόρρητης επιστολής πριν περίπου ενάμιση μήνα στην οποία γινόταν σαφής αναφορά σε σχέδιο δολοφονίας του Ποντίφικα.

Μερκολάντ υπέρ... Σαμαρέλου!
 
 
  
  
Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Αν υπάρχουν ακόμη αιθεροβάμονες που πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος, αρκεί μόνο μια ματιά στο τελικό ανακοινωθέν της χθεσινοβραδυνής, άτυπης συνόδου κορυφής των Βρυξελλών για να τους φέρει στα συγκαλά τους. «Προσδοκούμε τον ομαλό σχηματισμό νέας κυβέρνησης, η οποία θα έχει υπό την ευθύνη της το πρόγραμμα προσαρμογής και επαρκή πλειοψηφία για να εφαρμόσει με αποφασιστικότητα τις δημοσιονομικές και δομικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται», διαμηνύουν οι γκαουλάιτερ του μεσογειακού προτεκτοράτου. Νωρίτερα, ο σοσιαλιστής υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας, Λοράν Φαμπιούς, είχε προειδοποιήσει αυστηρά τους Έλληνες ότι, αν θέλουν να μείνουν στο ευρώ, “δεν πρέπει να ψηφίσουν κόμματα που θα οδηγήσουν στην έξοδο από αυτό”. Εν ολίγοις, μπορεί από τον Σαρκοζί να πήγαμε στον Ολάντ και το γαλλογερμανικό υβρίδιο Μερκοζί να μεταλλάχθηκε σε Μερκολάντ, αλλά το μήνυμα στους ατίθασσους ιθαγενείς παραμένει το ίδιο: Ή βγάζετε κυβέρνηση... Σαμαρέλου (Σαμαρά, Βενιζέλου και λοιπών μνημονιακών δυνάμεων) ή κόψτε το λαιμό σας!

Το σκηνικό είχε ήδη στηθεί την επομένη του εκλογικού σεισμού της 6ης Μαίου. Καθώς τα εγχώρια κέντρα εξουσίας βρίσκονταν σε κατάσταση σύγχυσης, αναζητώντας επιζώντες κάτω από ερείπια του δικομματισμού, το Βερολίνο πήρε απ' ευθείας στα χέρια του τη διαχείριση της κρίσης, ενόψει των δεύτερων, κρίσιμων εκλογών της 17ης Ιουνίου. Η στρατηγική που επέλεξαν κινείται στη γνωστή λογική του ρόπαλου και του καρότου: Ρόπαλο εν προκειμένω είναι η απειλή ότι, αν βγει κυβέρνηση της Αριστεράς και καταγγείλει το μνημόνιο, θα μας κόψουν το δανεισμό και θα μας διώξουν από το ευρώ. Όσο για το καρότο, αυτό βρίσκεται στην περιλάλητη “ανάπτυξη”, κάποια κονδύλια που θα εισρεύσουν από την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων στα ταμεία των πολυεθνικών για να αγοράσουν κοψοχρονιά ελληνικές επιχειρήσεις, ακίνητα και ορυκτό πλούτο, να αρχίσουν να προσλαμβάνουν νέους με 200 ευρώ και... ζήσε Μαύρε μου να φας το Μάη τριφύλλι!

Πάνω σ' αυτή τη στρατηγική αναπτύχθηκε η πιο εμμετική εκστρατεία ψυχολογικής βίας που έχει γνωρίσει αυτός ο τόπος μετά τη χούντα των συνταγματαρχών. Πρωτοσέλιδα εμφανίζουν την Ελλάδα να σβύνει σε μια λίμνη αίματος, αφού προηγουμένως έχει αυτοπυροβοληθεί στο κεφάλι- εννοείται, με την παρανοϊκή ψήφο ενός λυσσασμένου λαού. Τηλεοπτικά πάνελ που μοιάζουν με ανακριτικά γραφεία, όπου ένας εκπρόσωπος της Αριστεράς έχει να αντιμετωπίσει τρεις μαινόμενους μνημονιακούς πολιτικούς κι άλλους δύο δημοσιογράφους που αφήνουν στην άκρη κάθε πρόσχημα αντικειμενικότητας και λειτουργούν σαν πληρωμένοι μπράβοι. Αγκαλιά με τα μεταλλαγμένα φασιστοειδή του ΛΑΟΣ, ένας καταρρακωμένος Σαμαράς ανασύρει από τη ναφθαλίνη τον πιο χυδαίο αντικομμουνισμό της δεκαετίας του '50- μια εκστρατεία εντελώς παλαιομοδίτικη όταν στρέφεται εναντίον του ΚΚΕ και απλώς γελοία όταν στοχοποιεί ένα κόμμα που επιμένει να υπερασπίζεται το ευρώ και αναζητά συμμάχους στην αριστερή σοσιαλδημοκρατία, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ένα από τα δύο: Ή οι άνθρωποι είναι πανικόβλητοι, ή μας περνάνε όλους για εντελώς ηλίθιους. Αίφνης, Σαμαράς και Βενιζέλος μας λένε ότι και αυτοί είναι εναντίον του μνημονίου (ανεξάρτητα αν υπέγραψαν προσωπικές δηλώσεις υποτέλειας για την εφαρμογή του), ότι αν φτιάξουν κυβέρνηση θα μας οδηγήσουν με ασφάλεια στην έξοδο, υπέρβαση, απαγκίστρωση, τέλος πάντων σε ένα είδος ευθανασίας του μνημονίου, κι ότι κινδυνεύουμε μόνο από τον τυχοδιωκτισμό της Αριστεράς, που τα θέλει όλα εδώ και τώρα. Κι αναρωτιέται κανείς: Αν οι Ευρωπαίοι είναι αποφασισμένοι, όπως λένε, να μας οδηγήσουν σε οικονομικό ολοκαύτωμα αν η Αριστερά καταργήσει το μνημόνιο, γιατί δεν θα κάνουν το ίδιο αν ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος το “υπερβούν”;

Λένε πάλι ότι το πραγματικό δίλημμα των εκλογών είναι Σαμαρέλος και ευρώ ή Αριστερά και δραχμή- δηλαδή επιστροφή στο μακρινό 2002, όπου ως γνωστόν όλοι ντυνόμαστε με προβιές, κυνηγάγαμε με ακόντια και ζεσταινόμαστε γύρω από τη φωτιά. Δεν καταλαβαίνουν, άραγε, ότι αν πείσουν τον κόσμο πως το ευρώ πάει πακέτο με το μνημόνιο και τη φτώχεια, την ανεργία και τα κλειστά μαγαζιά, την τρόικα και τον εξευτελισμό, τότε θα τον κάνουν να μισήσει και το ευρώ και την Ευρώπη- σφαγείο των δικαιωμάτων και των ελπίδων του; Δεν αντιλαμβάνονται τι θα απαντήσει ο κόσμος αν το δίλημμα που θα του τεθεί είναι να πεθάνει με το ευρώ ή να ζήσει με τη δραχμή;

Λένε τέλος ότι τα κρατικά ταμεία είναι άδεια, ότι οι τράπεζες είναι στο χείλος της κατάρρευσης, ότι σε ένα μήνα δεν θα υπάρχουν λεφτά για μισθούς, σε δύο για τα νοσοκομεία και σε τρεις για τα σχολεία, ότι βρισκόμαστε μόλις ένα μέτρο από τον γκρεμό, όπου θα μας σπρώξει μια ενδεχόμενη νίκη της Αριστεράς, κι ότι η μόνη λύση είναι να εμπιστευτούμε τα έμπειρα χέρια τους για να μας σώσουν. Κι εμείς οι ηλίθιοι αναρωτιόμαστε: Καλά, δεν μας έσωσαν δέκα φορές ως τώρα τα έμπειρα χέρια τους; Ποιος άλλος αν όχι αυτοί, τι άλλο αν όχι το μνημόνιο φταίει που, ενώ μας ξεζούμισαν μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο, τα ταμεία είναι και πάλι άδεια, οι τράπεζες είναι ακόμη βαρέλι χωρίς πάτο, τα νοσοκομεία ασφυκτιούν μετά το ληστρικό “κούρεμα” του PSI και πάει λέγοντας; Έλεος κύριοι, αρκετά μας σώσετε, δεν θέλουμε να μας σώσετε κι άλλο!

Κάπου εδώ όμως τελειώνουν τα αστεία κι αρχίζουν τα σοβαρά. Όλα δείχνουν- κι οι μυστικές τους δημοσκοπήσεις το επιβεβαιώνουν- ότι αυτή η απίθανη εκστρατεία τρομοκράτησης των πολιτών δεν τους βγαίνει, αντίθετα λειτουργεί σαν μπούμερανγκ. Στο μεταξύ, οι συντάξεις ακρωτηριάζονται εκ νέου, τα χαράτσια και τα εκκαθαριστικά της Εφορίας αρχίζουν να έρχονται στα σπίτια και η παλλίροια της οργής αρχίζει να φουσκώνει και πάλι. Η ρωγμή που άνοιξε στις 6 Μαίου απειλεί να γίνει ρήγμα στις 17 Ιουνίου κι ο εκλογικός σεισμός να φέρει κοινωνικό τσουνάμι.

Πολύ φοβόμαστε ότι στην πιο τυχοδιωκτική μερίδα των κυρίαρχων κύκλων αρχίζουν να κερδίζουν έδαφος σενάρια ανώμαλων εξελίξεων, τις οποίες θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένα οικονομικό ηλεκτροσόκ- ας πούμε, τη μέρα που θα πάει ο κόσμος στις τράπεζες και τα ΑΤΜ δεν θα έχουν ρευστό. Τι άλλο υποδηλώνει το τρομοκρατικό non paper του Παπαδήμου στη σύσκεψη των αρχηγών, οι νέες δηλώσεις του στο CNBC περί προετοιμασιών εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ- από τις οποίες κάποιοι κέρδισαν εκατομμύρια στις χρηματαγορές- και πάει λέγοντας; Είναι αξιοθαύμαστη η ψυχραιμία που έχει δείξει μέχρι στιγμής το κοινωνικό σώμα, καθώς όλα αυτά θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν ήδη οδηγήσει σε τραπεζικό πανικό. Φαίνεται ότι κάποιοι ποντάρουν με κυνισμό σ' αυτό το σενάριο ελπίζοντας πως, στη χαοτική ατμόσφαιρα που θα δημιουργηθεί, θα μπορέσουν να ενοχοποιήσουν την Αριστερά και να αποτρέψουν την εκλογική της επικράτηση ή έστω και τη σοβαρή ισχυροποίησή της, απέναντι σε μια εντελώς αδύναμη και ανυπόληπτη μνημονιακή κυβέρνηση, που θα κληθεί να πάρει νέα σφαγιαστικά μέτρα και να είναι εκείνη που θα διαχειριστεί την αναπόφευκτη χρεοκοπία, εκείνη που θα αναγκαστεί να μας βγάλει από το ευρώ, προτού καταρρεύσει κάτω από μια πραγματική, λαϊκή εξέγερση.

Θέλουμε να ελπίζουμε ότι δεν θα υλοποιηθούν τελικά, παρόμοια τυχοδιωκτικά εγχειρήματα, τα οποία, πέρα από το τεράστιο κοινωνικό και εθνικό κόστος, μπορεί να λειτουργήσουν, στο πολιτικό επίπεδο, εντελώς αντίθετα από ό,τι θα ήθελαν οι εμπνευστές τους. Σε κάθε περίπτωση, η Αριστερά οφείλει να προετοιμαστεί και για το χειρότερο, καθιστώντας από τώρα υπεύθυνους (και αύριο υπόδικους) όσους θα επιδοθούν σε υπόγειο οικονομικό σαμποτάζ, ισοδύναμο της αντιδημοκρατικής εκτροπής και της εθνικής προδοσίας.
 
 
Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Δες που θα πάει η σύνταξη κι ο μισθός που σου έκοψαν;


 


=)) στο πάτωμα από τα γέλια Η γέφυρα Ρίου Αντιρρίου κόστισε συνολικά 740 εκ ευρώ ή 252 δισ. δραχμές. Από αυτά:
 
· Το 10% ( 74 εκ. ευρώ, ή 25 δισ. δρχ.) το έβαλε η κοινοπραξία που την κατασκεύασε και την εκμεταλλεύεται.

· Το 40% ( 296 εκ. ευρώ – 101 δισ. δρχ.) είναι η συμμετοχή του δημοσίου, δηλαδή το πληρώσαμε εμείς.

· Το υπόλοιπο 50% ( 370 εκ. ευρώ – 126 δισ. δρχ.)είναι δάνειο από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, με κρατικές εγγυήσεις. Που σημαίνει ότι αν στραβώσει η δουλειά, η τράπεζα θα πάρει τα λεφτά της από το κράτος, δηλαδή από εμάς. Αν δεν στραβώσει, θα τα πάρει από τα διόδια, δηλαδή πάλι από εμάς.(σ.σ. Είδες που θα πάει η σύνταξη κι ο μισθός που σου έκοψαν;)
 
Βάσει των συμφωνημένων, η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα εκμεταλλεύεται τη γέφυρα μέχρι το 2039, δηλαδή επί 35 χρόνια. 
Aπό την εκμετάλλευση αυτή, υπολογίζεται ότι θα εισπράξει 1,7 δισ. ευρώ, ή 579 δισ. δραχμές. 

Αν αφαιρέσει κανείς τα 370 δισ. της τράπεζας, υπολείπονται 209 δισ. για την κοινοπραξία, δηλαδή 8,36 φορές παραπάνω από όσα έβαλε, ή περιθώριο κέρδους 736%.
Δεν είναι κι άσχημα!
 
Αν το υπολογίσουμε αυτό σε διάστημα 35 χρόνων, προκύπτει εύκολα ότι κάθε χρόνο η κατασκευάστρια κοινοπραξία θα καθαρίζει περίπου 6 δισ. δηλαδή το ¼ της αρχικής της συμμετοχής στο έργο.
Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.
(σ.σ. ΝΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΥΤΟ: Δηλαδή σε 4 χρόνια θα έχει πάρει τα λεφτά της πίσω και θα της μένουν άλλα 31 χρόνια να εισπράττει.)
 
Αυτού του είδους οι δουλειές, πριν τις βαφτίσουν «υποδειγματικά αναπτυξιακά έργα», τις λέγανε απλώς «αποικιακές». Και ο βασιλεύς Λεοπόλδος, στο Κονγκό, το 1900, με τέτοιους όρους δούλευε.
 
Γεννάται λοιπόν το ερώτημα... πώς μπορεί κάποιος με αρχικό κεφάλαιο 25 δισ. δηλαδή όσο κοστίζει η κατασκευή ενός ολυμπιακού σταδίου μαζί με τις υπερβάσεις (και λίγο παραπάνω από όσα κατηγορείται ο Νεονάκης ότι κέρδισε στο χρηματιστήριο) να βγάλει σε τέσσερα χρόνια τα λεφτά του και εφτά φορές άλλα τόσα στα επόμενα 31 χρόνια. Η απάντηση είναι απλή: πρέπει να βρεις κάποιον να σου βάλει το υπόλοιπο 90% της επένδυσης, χωρίς καμία αξίωση στα κέρδη. Υπάρχει τέτοιος μαλάκας; Ναι, υπάρχει.          Ο Έλλην φορολογούμενος, δηλαδή εμείς.
Από πλευράς του Έλληνος φορολογουμένου, η κατάσταση έχει ως εξής:
· 101 δισ. (δηλαδή όσο η κρατική συμμετοχή) πληρώσαμε στη φάση της κατασκευής και
· 579 δισ. (δηλαδή όσα περιμένουν να εισπράξουν στην 35ετία) πληρώνουμε σε διόδια στην φάση της εκμετάλλευσης.
 
Αυτό σημαίνει ότι πληρώνουμε 680 δισ. για μια γέφυρα που αποδεδειγμένα στοίχισε 252, δηλαδή πληρώνουμε τη γέφυρα 2,7 φορές παραπάνω από το πραγματικό της κόστος. (Σχεδόν τρεις. Από εκεί πρέπει να βγήκε αυτό που λένε «Τρεις Γέφυρες»).
 
Αυτό το μοντέλο κατασκευής δημοσίων έργων ονομάζεται ΣΔΙΤ- «Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα» και διαφημίζεται ως ο πλέον σύγχρονος και αποτελεσματικός δρόμος για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.
 
Αν η γέφυρα είχε κατασκευαστεί με τις οπισθοδρομικές μεθόδους του προηγούμενου αιώνα, θα μας είχε κοστίσει 252 δισ. και θα την είχαμε αποσβέσει με τους ίδιους ρυθμούς σε 15 χρόνια και τρεις μήνες.
Αλλά ακόμα κι αν ο κράτος επέμενε να εισπράττει διόδια επί 35 χρόνια, ώστε να μαζέψει 2,7 φορές την αξία της γέφυρας, έχει κάποια διαφορά να πληρώνεις διόδια στο κράτος και όχι σε κοινοπραξίες εταιρειών. Διότι τα λεφτά που πάνε σε κοινοπραξίες δεν θα τα ξαναδούμε ποτέ, ενώ τα λεφτά που πάνε στο κράτος, όλο και κάποια τρύπα θα μπαλώσουν.
 
Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος αφελής να αναρωτηθεί γιατί το κράτος, αφού πλήρωσε που πλήρωσε το 40% (296 δισ.) της γέφυρας και δανείστηκε το άλλο 50% (370 δισ.), δεν έδινε και 25 δισ. στην κατασκευάστρια εταιρεία, να φτιάξει τη γέφυρα και να πάει στο καλό, αντί να μας κάθεται 35 χρόνια στο σβέρκο σαν τον Προκρούστη και να εισπράττει διόδια. Αλλά όχι. Διότι τότε η γέφυρα θα ήταν δημόσια επένδυση, πράγμα που γενικώς δεν αρέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και διότι ως δημόσια επένδυση, θα ξέφευγε διαρκώς από τον προϋπολογισμό και από τα χρονοδιαγράμματα, για να μην πούμε ότι πιθανώς να ήταν και ελαττωματική στην κατασκευή της.
 
Αυτό πανηγύριζε ο Λαλιώτης όταν έτρεχε λαμπαδηδρόμος πάνω στη γέφυρα με το σορτσάκι και την ολυμπιακή δάδα: ότι μετά από είκοσι χρόνια εξουσίας, βρήκαν έναν τρόπο να φτιάξουνε το έργο χωρίς να φάνε τα λεφτά σε μίζες (πράγμα που δεν καταφέρανε π.χ. με το Κτηματολόγιο) και ο τρόπος αυτός είναι να μας κοστίζει τρεις φορές πάνω από την αξία του, μόνο και μόνο επειδή κάποιος ιδιώτης έβαλε το 10%. Αληθινά υποδειγματικό αναπτυξιακό έργο.
 
Αλλά το πιο άσχετο απ’ όλα είναι αυτές οι επικλήσεις στον Χαρίλαο Τρικούπη, που οραματίστηκε τη ζεύξη Ρίου Αντιρρίου για να φέρει την ανάπτυξη στη Δυτική Ελλάδα. Διότι ο Χαρίλαος Τρικούπης δεν οραματίστηκε τη ζεύξη για να περνάνε ΙΧ, που άλλωστε τότε δεν υπήρχαν καν. Την οραματίστηκε για να περάσει το τρένο. 

Και από τη γέφυρα Ρίου Αντιρρίου τρένο δεν περνάει, με συνειδητή πολιτική απόφαση, για να μη μειώνει τα περιθώρια κέρδους της κοινοπραξίας που την εκμεταλλεύεται. (Για τον ίδιο ακριβώς λόγο δεν περνάνε λεωφορεία από την Αττική Οδό).
 
Υπ’ αυτήν την έννοια, το όραμα του Τρικούπη όχι μόνο δεν υλοποιείται, αλλά καθίσταται ακόμα πιο ανεδαφικό, αφού πλέον για να περάσει τρένο πρέπει να γίνει υποθαλάσσια σήραγγα – νέοι εργολάβοι, νέος δανεισμός, νέες επωφελείς Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα- ή να το περνάνε απέναντι με το φεριμπότ.
 
Oλ’ αυτά είναι αμφίβολα για τα επόμενα 35 χρόνια, που το πέρασμα βρίσκεται σε ιδιωτικά χέρια, σκληρούς και αποφασισμένους φραγκοφονιάδες, αλλά οι κάτοικοι της υποανάπτυκτης Ηπείρου που περιμένουν το τρένο από την εποχή του Τρικούπη, μπορούν να νιώθουν περήφανοι για τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.

26 Μαϊ 2012


closeΤο άρθρο αυτό γράφτηκε πριν πολύ καιρό (βλέπε ημερομηνία παρακάτω). Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
Πολλά sites γράφουν σοφές ατάκες ιδανικές για το pm στο msn, και γενικά για να τις γνωρίζουμε. Μάζεψα τις 20 καλύτερες και τις παραθέτω εδώ:
Αν δεν μπορείς να βρείς λύση βρες άλλο πρόβλημα.
Είσαι δύσκολη γιατί έτσι νομίζεις οτι έχεις αξία. Είσαι όμως ένα τίποτα, ενα άσκημο κακό τίποτα που έχει αξία για όσα άτομα δεν έχουν αξίες και ιδανικά. Αλέξανδρος Φίλος.
Το χειρότερο σημάδι των καιρών μας είναι ότι το κωλόχαρτο γίνεται όλο και πιο χοντρό ενώ το χαρτί των βιβλίων όλο και πιο λεπτό.
Δύο πράγματα δεν πρέπει να πιστεύεις ποτέ:το πάντοτε των ερωτευμένων και το ποτέ των μεθυσμένων.
Η διαφορά μεταξύ ιδιοφιάς και βλακίας είναι οτι η ιδιοφυία έχει όρια.
Αν το κράτος αναλάβει την έρημο Σαχάρα σε λίγα χρόνια θα υπάρχει έλλειψη άμμου.
Ακόμα και ένα χαλασμένο ρολόι, δυό φορές το εικοσιτετράωρο λέει την σωστή ώρα.
Ο καλύτερος τρόπος για να κρατάς τον λόγο σου είναι να μην τον δίνεις.
Όταν αντιγράφεις έναν λέγεται κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας, όταν αντιγράφεις πολλόυς μαζί λέγεται έρευνα.
Τα μόνα πράγματα για τα οποία μετανιώνεις στη ζωή σου, είναι τα ρίσκα που δεν πήρες.
Κάποιος που κατέχει την γνώση, γνωρίζει οτι δεν γνωρίζει τίποτα.
Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογίκο αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.
Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.
Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.
Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.
Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.
Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.
Μην ανησυχείτε για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σας γιατί απλώς οι άλλοι δεν σας σκέφτονται. Αναρωτιούνται μόνο τι σκέφτεστε εσείς για αυτούς.
Η ζωή είναι ένα κρεμμύδι που το καθαρίζουμε κλαίγοντας.


============

ΑΡΑΓΕ ΜΑΣ ΤΑ ΔΙΔΑΞΑΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;;; MAΛΛΟΝ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΕΧΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ..

Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στην βίβλο των Ελλήνων, δηλαδή στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα.
ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους "μνηστήρες".
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει στην Ιθάκη, η μεγίστη επιθυμία του είναι ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ, τον κόσμο που του έκλεψαν.
Παρά την μεγάλη του λαχτάρα, διατηρεί την ανωνυμία του και μεταμορφωμένος σε ζητιάνο από την ΘΕΑ ΑΘΗΝΑ, πηγαίνει στο παλάτι ώστε να ελέγξει την κατάσταση και να πάρει τις πληροφορίες που θέλει, υπομένοντας καρτερικά τις προσβολές και την χλεύη των μνηστήρων.
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ.
Γι αυτό τον λόγο και είναι ο αγαπημένος της Θεάς ΑΘΗΝΑΣ, της Θεάς που αντιπροσωπεύει την ΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, την ΣΟΦΙΑ, την ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ.Της Θεάς που μελετά τον εχθρό και τον πολεμά με τα ίδια του τα όπλα.
Όταν όμως έρχεται η ώρα, όταν τους έχει στριμώξει όλους άοπλους σε ένα δωμάτιο, όταν φανερώνεται πάνοπλος,
ΤΟΤΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ.
ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΙΚΤΟ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΙΟΣ ΤΟΥ, που δημιούργησε με τον δικό του ιδρώτα, ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ που οι μνηστήρες καταχράστηκαν και καπηλεύτηκαν μαζί με την φιλοξενία του οίκου του που τιμησε τον ΞΕΝΙΟ ΔΙΑ.
Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ.
Η λέξη μιλά απο μόνη της.
Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου.
Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής.
Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρεβλώνει τον ΝΟΜΟ και την τάξη των πραγμάτων, ο επικίνδυνος γιατί είναι ΕΤΣΙ και ΑΛΛΙΩΣ!
Ο ΑΓΕ-ΛΑΟΣ! Αυτός που άγει τον λαό, που τον παρασύρει με την βοήθεια του ΑΝΤΙ-ΝΟΟΥ. Που τον μετατρέπει σε ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΜΕΝΗ ΑΓΕΛΗ!
Κανένα όνομα στα Ομηρικά έπη δεν είναι δοσμένο στην τύχη!
Κρύβουν βαθύτατα νοήματα και στο χέρι μας είναι να τα αποκρυπτογραφήσουμε και να διδαχτούμε, ή καλύτερα να συνετιστούμε.
Οι πρόγονοί μας μιλούν, ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ, μας λένε ΠΩΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, μας λένε πως να τινάξουμε τον ζυγό.
ΑΡΚΕΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ!
Και ο Αντίνοος, ο στόχος της πρώτης φονικής βολής του Οδυσσέα. Είναι αυτός ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πεθάνει πρώτος.

Γι' αυτό, μακριά από την προπαγάνδα των ΜΜΕ.
(Και τον σκοτώνει ρίχνοντας του το βέλος στον ΛΑΙΜΟ, το ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ δηλαδή της επικοινωνίας που την χρησιμοποιεί ενάντια στην νόηση των ανθρώπων!)


«Ευρώπη, καταδίκασες στη φτώχεια τη χώρα που σε γέννησε» λέει ο Γκούντερ Γκρας

ΕκτύπωσηPDF
Ποίημα-παρέμβαση του νομπελίστα
«Ευρώπη, καταδίκασες στη φτώχεια τη χώρα που σε γέννησε» λέει ο Γκούντερ Γκρας
 
Με ποίημα που τιτλοφορεί «Η Ντροπή της Ευρώπης» επέλεξε να παρέμβει ο Γερμανός νομπελίστας συγγραφέας Γκούντερ Γκρας στη σοβούσα συζήτηση γύρω από την Ελλάδα και την στάση που τηρεί απέναντί της η Ευρώπη.
Η Ευρώπη, γράφει ο Γκρας, βάζει την Ελλάδα «την χώρα στην οποία οφείλει το πνεύμα της», στο «ικρίωμα και την καταδικάζει σε φτώχεια».
Το ποίημα δημοσιεύτηκε στην Sueddeutsche Zeitung την Παρασκευή. Ο Γκρας είχε δημοσιεύσει πριν από μερικούς μήνες σε γερμανική εφημερίδα ποίημα-παρέμβαση για το Ισραήλ, το οποίο είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και κατηγορίες για αντισημιτισμό.
«Από τη χώρα που σου έδωσε το λίνκο, και βρίσκεται κοντά στο χάος, μένεις μακριά» λέει ο Γκρας απευθυνόμενος στην Ευρώπη. «Με το ζόρι γίνεται ανεκτή η χώρα, της οποίας οι συνταγματάρχες κάποτε έβρισκαν ανοχή ως σύμμαχοι» γράφει παρακάτω.
«"Πιες, επιτέλους, πιες!" αλλά ο Σωκράτης σου δίνει επιστρέφει με οργή γεμάτο το ποτήρι» γράφει ο Γκρας, λέγοντας πως «για εσένα η Αντιγόνη φοράει μαύρα και πενθεί ο λαός, που σε φιλοξένησε».